De legende

64069,1102674648Manon vult mijn glas bij. ‘Eens in de honderd jaar,’ zegt ze.
‘Dat stond in het dagboek van je grootmoeder?’
‘In een nacht zoals deze.’
Een lichte nevel zweeft boven het meer. ‘Ik had op z’n minst een volle maan verwacht,’ probeer ik de ontstane spanning te doorbreken en neem een slok wijn.
‘Het water moet pikzwart en spiegelglad zijn.’
Huiverig trek ik mijn schouders op.
‘Het zusje van mijn oma was zes, toen ze hier verdween.’ Manon komt naast me op de houten bank zitten. ‘Mijn moeder vond het onzin en zei dat oma in mythes geloofde.’
‘En jij?’
‘Ik ben blij dat ik geen kinderen heb.’
De cottage achter ons is een donkere schim. Geen zuchtje wind. De stilte voelt zwaar en onnatuurlijk.
‘Ze schreef dat het een tijdsprong is,’ zegt Manon zachtjes.
‘Een wát?’
‘Het gekozen meisje kan naar het verleden of de toekomst reizen.’
‘Wat een nonsens.’
Mijn vriendin kijkt me doordringend aan. ‘Ergens dit jaar is het; de tijd.’
‘Geen datum?’
‘Nee.’
‘Maar er is geen bloedverwant, toch?’
Manon schudt haar hoofd. ‘Dan nemen ze een ander. Het kind moet een zieneres zijn en haar familie krijgt mijn cottage.’ De opluchting klinkt door in haar stem.
‘Jakkes, wat naargeestig.’ Ik giet de rest wijn naar binnen en tuur onwillekeurig tussen de nevelslierten op zoek naar een …
‘Oma.’ In haar pyjama en op blote voetjes rent mijn kleindochter op ons af. ‘Kijk, een roeiboot met een meisje. Ze roept mij.’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s